Bardzo mnie dziś wzięło na przemyślenia. A zaczęło się od powrotu do domu, kiedy będąc w tramwaju prawie pomyliłabym przystanek,  na którym zwykle przesiadam się by dojechać na „Pragie”. Pomyślałam przez chwilę o muzyce, która porwała mnie kiedy byłam brzdącem i opuściła tak naprawdę nie wiem kiedy. Aż łzy się cisną do oczu gdy pomyślę o tym kiedy ostatni raz coś naprawdę zaśpiewałam, tak prosto z serca. Smutne, prawdziwe, dla mnie niesamowicie trudne uczucie pustki – po muzyce.

Czytaj dalszą część wpisu »

W życiu wiadomo jak bywa, czasem słodko czasem gorzko. Dziś jednak chcę się skupić na tej goryczy. Dziś chce wrzucić wszystko do jednego słoja. Słój wydawał by się słodki, ale nie wszystko co wydaje się słodkie właśnie takie jest.

szaro i zielono

Czytaj dalszą część wpisu »