Przyszła pora na podsumowanie mięsiąca kiedy testowaliśmy się z Nuvifonem m20. Miesiąc to czas kiedy można się do czegoś/kogoś przyzyczaić. A teraz po miesiącu będzie trzeba go odesłać, smutno troszkę. Teraz leży na poduszce i płacze, może z tego powodu, że jutro wyjeżdza. A kto wie może kiedyś wróci ? szaro zielono i pomarańczowo
Nowy Rok spędzić nad morzem, ale z dala od domu. A co! rankiem 31 grudnia wyjechaliśmy do Jantaru na Mierzei Wiślanej. Mieszkam blisko morza, jednak byłam tylko w paru nadmorskich miejscowościach. Postanowiliśmy by Nowy Rok spędzić tylko razem, bez imprez, bez tłumu. Nad morzem. Byłoby wszystko dobrze, gdyby nie fakt że zapomniałam Nuvifone.a zielono i pomarańczowo
We wpisach starałam się pisać o nim dobrze, jednak Nuvifone m20 ma parę wad, które mnie denerwują. Podczas normalnego użytkowania utrudniają pracę na nim. Mówię o tych funkcjach, przy których każdy telefon powinien śmigać. Pogląd jest różny, dla mnie może być to wada, a dla Was zaleta. Zobaczymy. Ale dziś nie tylko o jego wadach. zielono
To co się dzieje przez przypadek często przynosi radość później. Dziś zgłosiłam się do konkursu Blog Roku 2009. Wszystko jest możliwe, lepiej spróbować niż później żałować, że się czegoś nie zrobiło. Zgłoszenie nie boli, więc zgłosiłam ten cassia.pl do konkursu. A co przyniesie czas? Wiem, że ‘czas nas uczy pogody’. pomarańczowo
Pewno już wiecie, że muzyka to moje całe życie. Maleńkie próbki wychodzą na świat, a mam nadzieję, że będzie ich więcej. Śpiew sprawia mi ogromną przyjemność, mogę się nim bawić, nie myśląc o dźwiękach bo one i tak same będą brzmiały. Trzeba spróbować czegoś innego niż tylko śpiewu w chórze czy animowania śpiewu z dziećmi. Kolej na mnie. zielono i pomarańczowo
Niespodziewany dzień. Jak zwykle niezaplanowany a jaki radosny. Bardzo chciałam pomóc człowiekowi, który idzie boso wybrzeżem Bałtyku. W Wicku Morskim natknął się na ćwiczenia wojskowe i niestety musiał ominąć to miejsce. Akurat dziś… ? Ten 13-ty dzień Jego wędrówki jednak dobrze się zakończył.
zielono i pomarańczowo
zapraszam do strony Ziemka by zobaczyć zdjęcia
Myśl o blogu gnębiła i straszyła mnie po nocach. Byłam dzielna i nie dopuszczałam tej myśli. Myśli zaczęły napływać zewsząd. Były wszędzie gdzie ja. Nie mogłam się uwolnić. Tylko ciche dudunienie w uchu: blog, blog, blog… Aż w końcu..
Studiuję muzykę z kredkami. Niepoprawna optymistka, idealista i radosna panna. Czasem zwariowana i szalona, a jak trzeba to stanowcza. Czytając blog dowiesz się o mnie więcej.
