Kubuś Puchatek o Miłości
Kubuś Puchatek – któż go nie zna? Bajkowa postać znana z dziecinnych lat, kiedy to tata albo mama czytali nam jego przygody do snu. Wtedy jeszcze nie rozumieliśmy tego co chciał nam przekazać. Kochaliśmy jego przygody i analizowaliśmy je swoim niewinnym dziecinnym rozumem. Teraz po latach wracając do jego przygód na nowo odkrywam to co chciał mi powiedzieć. Tym właśnie się dziś z Wami podzielę. Będzie szaro i pomarańczowo a czasem różowo. Zapraszam do Stumilowego Lasu…
Pokarm Miłosny
- A jedyny powód robienia miodu
to ten, żebym ja go jadł
… żebym ja go jadł…
„ja”, „ja”, ”ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja” „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”, „ja”…
Przygodę Puchatka można odnieść do życia codziennego. Czy w naszym życiu nie za dużo tego - ja? Kiedy kochamy powinno się pojawić MY zamiast „ty” i „ja”. Razem, a jednak osobno. Miłości nie da się nauczyć, albo jest albo jej nie ma. Nie można się jej „nauczyć” do drugiej osoby. Miłość wypływa z Serca, a nie z rozumu – prawda! Miłość przychodzi do każdego, lecz nie każdy potrafi ją zauważyć, a co więcej docenić. Jest słodka jak miód, dlatego Puchatek tak bardzo chciał miodek mieć dla siebie. Kiedy przewija się tylko „ja” miłość cichutko zaszywa się w kącie, najpierw cierpliwie czeka, potem milknie, przygasa i gaśnie bezpowrotnie...odchodzi – posyłając „byłego/byłą” na glebę. Z Puchatkiem było podobnie.
Pokarm Miłosny
Dla Puchatka pokarmem miłosnym był miód, był dla Niego najważniejszy, mógł dla Niego zrobić wszystko. Odważne słowa, lecz tak naprawdę było. Dla Niego mógł poświęcić swoje życie, a nawet zdrowie. Dla Puchatka – miód, dla nas – ukochana osoba. Tak wiele można zrobić, więc dlaczego czasami nie robimy? W pogoni codzienności warto nad tym przez chwilę pomyśleć.
Czy dla swojej ukochanej osoby poświęciłbyś/poświęciłabyś życie?
Czy zrobiłbyś/zrobiłabyś wszystko dla ukochanej/ego?
Czy życzysz jej/jemu jak najlepiej?
Czy nie wyobrażasz sobie życia bez niej/niego?
Puchatek, postanowił wleźć na wysokie drzewo by tylko zdobyć, choć mały kawałeczek miodu. Wdrapywał się i wdrapywał, właził coraz wyżej, i coraz wyżej i jeszcze wyżej.. Aż w końcu Trach!
Jeśli podoba Ci się wpis lub nie, możesz zostawić po sobie ślad wpisując krótki komentarz - cassia
Spodobał Ci się wpis? Polecam również:
4 komentarze(y)
Skomentuj wpis
O mnie
Szczęśliwa żona. Niepoprawna optymistka, idealistka i radosna. Czasem zwariowana i szalona, a jak trzeba to stanowcza. Czytając blog dowiesz się o mnie więcej.Kliknij w brzuszek
Blip
Twitter
Soup.io
Facebook
GoldenLine
NetworkedBlogs
Last.fm
Kubuś Puchatek…cudna ksiązka. Mądrości misia o małym rozumku w niej zawarte, docenić może chyba dopiero dorosły człowiek.
@Beata Dlatego postanowiłam rozpocząć tę serie. Tak jak o pisaniu piórem zapominamy (dorośli) o Kubusiu Puchatku także. Może dzięki tym wpisom choć jedna osoba wróci do tej książki
Kubuś Puchatek jest moim ulubieńcem od pierwszej klasy podstawówki, kiedy książeczka 3 tomowa o przygodach Kubusia i jego przyjaciół była lekturą szkolną. To jest jedyna książka, którą czytałam z chęcią, sama i kilkakrotnie. Od tamtej pory mam „hopla” na jego punkcie. Mój cały pokój jest w Puchatku, mam dosłownie wszystko co mogłabym mieć z jego buzią
Ten wpis o miłości jest idealny, ale dodajmy także, że w tej opowieści możemy nauczyć się szanować drugą osobę, nauczyć się jak być najlepszym przyjacielem…
Ja niestety straciłam osobę, dla której zrobiłabym wszystko … one nie lubiła Kubusia Puchatka i nawet nie znała tej książeczki. może gdyby ją przeczytała w wieku, kiedy się wszystko psuło byłoby inaczej…
Jestem zadowolona, że ktoś docenia Kubusia tak samo jak ja:) Pozdrawiam
Przekonałaś mnie.
Szukałaś osoby którą nakłonisz do przeczytania tej książki – chyba po raz pierwszy – Jam Ci jest. Mało tego, pewnie będę ją czytał bratankom, więc jest nas trójka
A co tam – trochę pospamuję: wierzę, czyli wierszyk o bajkach.