Dotknęliśmy nieba – pomyślałam tuż po przysiędze małżeńskiej. Uczucie niesamowite kiedy obok Ciebie stoi już mąż/żona a nie ukochany/a czy narzeczony/a. Dzień ślubu był przepięknym dniem jednak o tej pięknej naszej uroczystości napiszemy niedługo kiedy to będziemy mogli już umieścić kilka zdjęć. Dziś  - po ślubie jesteśmy już 9 dni  szaro, zielono i pomarańczowo

Odpocząć po ślubie i weselu trzeba, tak więc we czwartek 2 września wyjechaliśmy.. W naszą pierwszą podróż małżeńską wybraliśmy się do taty Ziemka. Obiecaliśmy, że przyjedziemy, więc szybko spakowaliśmy plecaki i w drogę.

Nie będę mówić w jakie strony pojechaliśmy – po zdjęciach na pewno można poznać – było pięknie. Mąż warszawiak a ja wychowana w małym miasteczku, ale też „miastowa” – wsi nie pamiętam – choć wmawiano mi, że jako dwulatka jeździłam. Ten wyjazd był dla NAS wielkim oderwaniem się od dzisiejszego świata.

Do stolicy przyjechaliśmy o godzinie 6.30 od razu odwiedziliśmy rodzinę spod Warszawy. Dziadek chciał zobaczyć swojego wnuka i jego nowiusią żonkę. Wygłodniali po podróży niezbyt wygodnym autobusem zjedliśmy śniadanie u dziadka. Tak jak każdy dziadek miał nam do opowiedzenia wiele opowieści, to z dzieciństwa, z młodości etc. Niestety musieliśmy jechać dalej, toteż w stolicy byliśmy najwyżej godzinę.

Bardzo ważnym punktem był Radom. Wiadomo jeśli pakowanie jest w biegu to można zapomnieć wielu potrzebnych rzeczy, także i nam zabrakło jednej bardzo przydatnej. A mianowicie pasty do zębów -radomska apteka nas uratowała. Co by nie robić reklamy nie będziemy zdradzać firmy.

W Radomiu odwiedziliśmy Księgarnię i  „Małą Księżniczkę” – tęskniła za nami bardzo. Jeszcze nie znalazła swoich właścicieli dlatego smutno jej w Księgarni.

Po południu dotarliśmy do domu. Wysiedliśmy z samochodu.. nie wiedzieliśmy, że Sabciu chce się z nami przywitać. (Sebastian – wielki Bernardyn, który wzbudza respekt) Jak nie skoczył, jak zaszczekał, pomachał wielkim ogonem – a ja przestraszona, cała w nerwach. On taki wielki a ja mała i drobna, całe szczęście blisko był mój mąż, obronił mnie. Sabciu tak się cieszył, jak zobaczył nowe twarze.. chciał się po prostu przywitać

Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej. Wypakowaliśmy się nieco, uszczknęliśmy rąbka tajemnicy, zjedliśmy przepyszny obiad, położyliśmy się… chcieliśmy się tylko zdrzemnąć – nasz organizm jednak wiedział, że potrzebuje troszkę więcej odpoczynku, więc obudziliśmy się rano. Wypoczęci i wyspani.

Kaczuszki, które zaadoptowane w domu przesiadują mają mnie już z pewnością dosyć. 2 z nich to istne przytulanki, jednak jak to kaczki… strają „Kaczka to sra (…)” – Jasminum. Takie malutkie, takie mięciutkie, takie delikatne, tylko je przytulić.

Internet to nasz drugi (trzeci?) dom, więc w kontakcie ze światem byliśmy. Nie ryzykowaliśmy – przecież na odwyk nie przyjechaliśmy.

Ziemek troszkę pomagał w polu przy zwożeniu koniczyny dla krów, ja w tym czasie niestety zaglądałam co się w Słupsku i Ustce. Z racji tego, że woda stała na polach i w rowach po ulewnych deszczach trzeba było założyć kalosze. Nie pamiętam kiedy ostatnio miałam na nogach gumowce ;p Możliwe że podczas powodzi, która nawiedziła nasze miasto dziesięć lat temu a może i jeszcze wcześniej. Mała rzecz a cieszy.

W trakcie popołudniowej drzemki słuchaliśmy, Małej Księżniczki, opowiastek, satyr, opowiadań czytanych oczywiście przez samego autora. Do dziś w uszach słyszę ten głos. Mój mąż słodko zasypiał, ja słuchałam. Kotka Halinka w tym czasie najczęściej odbywała toaletę troszkę zagłuszając. Niedługo twórczość taty ujrzy światło dzienne, tak samo jak Mała Księżniczka.

A teraz kilka zdjęć.

[View with PicLens]

12►

Jak czerpać radość z życia każdego dnia? Niedawno wzięłam udział w badaniu Always – Sonda Szczęścia. Celem badania było ukazanie czy

Sonda Szczęścia Always chodziła już za mną od początku marca. Przez to co robię staram dążyć do szczęścia każdego dnia, cieszę się z najmniejszych radości. Każdy dzień może być szczęśliwym, tylko trzeba umieć to dostrzec – uśmiech drugiej osoby, pomocna dłoń, dobre słowo i wiele innych małych gestów może sprawić, że dzień który był spisany na straty okaże się kolejnym dobrym dniem. To moja (mam nadzieję, że nie tylko moja) recepta na życie.

Badanie opracowała dr psychologii Agata Wytykowska, wykładowczyni w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, dla marki Always, która stara się zachęcać młode Polki do czerpania radości z życia każdego dnia. Wzięłam udział w badaniu, bo przyznam, że byłam ciekawa pytań jakie znajdę w ankiecie, a także tego jak bd odpowiadać. Radośnie idę przez życie, z uśmiechem i dobrym nastawieniem o wiele łatwiej przeżyć poniedziałek, wtorek, środę … Oczywiście zdarzają się czasem 3 dni w miesiącu kiedy nie mam ochoty z nikim rozmawiać, a nawet nie wystawiać nosa spod kołdry, ale na to i są sposoby.

Dziś raz jeszcze zajrzałam do sondy, by zobaczyć co odpowiedziałam. Po przeczytaniu stwierdzam, że tak samo i dziś bym na wszystkie pytania odpowiedziała. Chcę przybliżyć kilka pytań i kilka wyników.

1. Często marzymy o szczęściu. Chcemy osiągać i realizować cele, które sobie stawiamy. Część naszych marzeń zmienia się wraz z nami, ale niektóre pozostają takie same. Marzenia wyznaczają nam drogę, dają energię i motywację do działania. Jakie są Twoje aktualne marzenia? Wybierz te, które są teraz dla ciebie najważniejsze.

• Zrobić  karierę zawodową
• Stać się niezależną finansowo
• Zostać sławną osobą
• Mieć super przyjaciół
• Mieć szczęśliwy związek
• Mieć szczęśliwą rodzinę
• Czuć się osobą spełnioną
• Skończyć dobre studia
• Pokochać naprawdę siebie
• Robić wielkie rzeczy
• Podróżować po świecie
• Być atrakcyjną, piękną kobietą

A może są  marzenia, które są tylko Twoje? Podziel się nimi:

4. Te mniej lub bardziej drobne przeszkody, które stają na drodze do realizacji naszych celów, obniżając komfort i poczucie pewności, czy zaufania do siebie na co dzień, w dużej mierze można wyeliminować. Same możecie zadbać o to, by codzienne zdarzenia zaskakiwały was w niewielkim stopniu. Na pewno znacie i stosujecie wiele sposobów zapewniania sobie na co dzień poczucia pewności i komfortu. Zaznaczcie te, które naprawdę stosujecie, z którymi jesteście już zaprzyjaźnione oraz podzielcie się swoim know how!

• Zawsze noszę ze sobą małą kosmetyczkę, w której mam podstawowe kosmetyki, odświeżacz do ust, chusteczki do demakijażu, mały przybornik do szycia i tabletki przeciwbólowe
• Rozwijam własne zainteresowania i pasje, bo to dodaje mi energii i czyni mnie ciekawą osobą
• Czytam różne nowinki i zapamiętuję anegdoty, aby w chwilach ciszy nie czuć się skrępowaną i mieć co powiedzieć
• Ćwiczę śmianie się z własnych wad. Poczucie humoru najlepiej rozładowuje atmosferę i tworzy dystans do własnych problemów
• Zawsze noszę przy sobie zapasowe podpaski, które zapewniają mi komfort i poczucie pewności
• Uczę się pozytywnego podejścia do życia. Na przykład szukam pozytywnych stron trudnej sytuacji, staram się myśleć, co mogę zrobić, i nie zatrzymuję się nad porażkami

• Zapisałam się na kurs makijażu i wizażu lub kupiłam o tym książki
• Często konsultuję się z kimś, kto ma dobre wyczucie smaku w sprawach dotyczących mojego wyglądu. Potem kupuję to, w czym jest mi dobrze i w czym się dobrze czuję. Szukam swojego własnego stylu
• Robię sobie w niedzielę listę spraw pilnych i ważnych do załatwienia w kolejnym tygodniu
• Podczas miesiączki pomagamy sobie z dziewczynami hasłem: „babskie dni przetrwam na skrzydłach”
• Nauczyłam się relaksacji, aby w trudnych momentach móc się odprężyć
• Planuję z wyprzedzeniem weekendy, wyjazdy czy wakacje. Zawsze mam plan alternatywny, aby w razie czego nie zostać na lodzie.
• Kiedy mam miesiączkę, używam takich podpasek, które dają mi najlepszą ochronę i poczucie pewności
• Często organizuję sama różne spotkania czy wypady dla siebie i przyjaciół
• Dbam o moich bliskich. Pamiętam o ich uroczystościach, czasem robię dla nich niespodzianki, by wiedzieli, że mi na nich zależy
• Często pytam sama siebie, czy to, co robię, jest rzeczywiście dla mnie ważne
• Zapisałam się na warsztaty komunikacji i asertywności, aby pomóc sobie w trudnych momentach
• Przed pierwszą ważną rozmową kwalifikacyjną czytałam kilka poradników o tym, co jest ważne na rozmowie. Często nagrywam się i korzystam z konsultacji ze specjalistą lub z kimś bliskim, kto się na tym zna
• Stawiam sobie małe wyzwania i traktuję różne sytuacje, jak okazje do ćwiczenia nowych umiejętności
• Zawsze mam pod ręką inteligentne i anegdotyczne odpowiedzi, aby rozładować atmosferę i wybrnąć z gafy lub niewiedzy
• Regularnie ćwiczę, dbam o ciało i ducha

Sonda Szczęścia według założenia miała trwać 10 minut, lecz u mnie chyba się ciut przedłużyło. Pytania jak widać są typowo kobiece, i czasem przy tych typowo kobiecych wraca się myślami do „tych dni”. Pytań było więcej i bardziej wnikliwych, można było się zastanowić nad tym co naprawdę jest dla mnie najważniejsze, co mnie bardzo boli, czego się boję, od czego chcę uciec etc. Teraz jednak przejdźmy do wyników…

Co przynosi szczęście, o czym marzą młode Polki?

Trzy najważniejsze źródła poczucia szczęścia to „mieć dobry związek” dla 79% dziewczyn, dla 63% to „ czuć się osobą spełnioną” oraz „stać się niezależną finansowo” dla 54% młodych respondentek.

Kolejne ważne aspekty życia wiążą się z posiadaniem rodziny (46%) i podróżami po świecie (46%) oraz skończeniem dobrych studiów (43%). Dziewczyny chcą realizować marzenia: „napisać książkę” „tańczyć”, „przywiązać księżyc do słupa w czasie pełni, w Świątyni Księżyca”(to moje marzenie), „pojechać na mecz reprezentacji piłki siatkowej mężczyzn”.

Dążą także do rozwoju swojego Ja, które stanie się fundamentem wewnętrznej harmonii i w relacjach z innymi: „cieszyć się tym co przynosi każdy dzień”, ”być spostrzeganym jako człowiek godny zaufania”, „przeżyć życie, tak, by niczego nie żałować”, „być spontanicznym”, „czuć się potrzebną”.

Co w codziennym życiu stanowi największe źródło dyskomfortu dla badanych i jak młode kobiety sobie z nim radzą?

Najważniejszym źródłem dyskomfortu są problemy z silną wolą – 59% młodych kobiet ponosi konsekwencje z powodu odkładania spraw na później, gdy to co mogłyby przekuć w sukces, daje w najlepszym razie przeciętne efekty.  Dla 42% dziewczyn przeszkodą w czuciu się dobrze na co dzień jest niemożność wytrwania w postanowieniu. W obu przypadkach brak silnej woli naraża nas nie tylko na frustrację, stratę czegoś czy porażkę.

Przede wszystkim jednak zamykamy sobie możliwości czerpania satysfakcji z własnego działania, kształtowania poczucia bycia skutecznym w działaniu i budowaniu zaufania do samego siebie. Co więcej sukces wynikający z naszego zaangażowania i wysiłku jest ważnym źródłem budowania poczucia własnej wartości. Warto ćwiczyć silną wolę i wówczas, zamiast powtarzać sobie „… że jestem wyjątkowa”, będzie można autentycznie odczuwać swoją wartość.

Bardzo dobrym przykładem umacniania silnej woli jest stawianie sobie małych wyzwań i traktowanie nowych sytuacji jako okazji do ćwiczenia nowych umiejętności – tak robi połowa dziewczyn.  To bardzo dobrze, choć  to nie to samo co umiejętność stawiania sobie celów. Tego jednak, jak wielu innych rzeczy, można się nauczyć.

Na czwartym miejscu, jako przeszkodę w czuciu się pewnie na co dzień, młode kobiety wskazały miesiączkę. Dla 33% z nich wiąże się ona z poczuciem dyskomfortu zarówno w sytuacjach towarzyskich, a dla 41% w szkolno – zawodowych,  w których nie czują się pewnie i komfortowo. Obawiają się, czy używane środki potrafią je dobrze zabezpieczyć przed przykrymi niespodziankami w postaci śladów na ubraniu. Część dziewcząt (25%) rezygnuje także z różnych planów, aby „przeczekać te dni”.

Z poczuciem niepewności wynikającym z nieregularności pojawiania się miesiączki dziewczyny radzą sobie skutecznie – 67% z nich ma zawsze przy sobie „podpaski, które zapewniają im komfort i poczucie bezpieczeństwa.” O swój komfort w czasie miesiączki 58% młodych kobiet dba stosując podpaski, „które dają mi najlepszą ochronę i poczucie pewności”.

Jakie inne sposoby stosują młode kobiety by osiągnąć szczęście ?

Do poczucia bycia osobą spełniona przyczynia się realizacja własnych zainteresowań, twórczość. 58% dziewczyn rozwija swoje pasje, co daje im energię i poczucie bycia kimś interesującym. „Gram na gitarze” „piszę wiersze”, „robię rzeczy, które wprawiają mnie w dobry humor: tworzę śmieszne grafiki czy wierszyki”, „pisze bloga”, „tańczę” – odpowiadały dziewczyny. Pasje nas rozwijają, wzbogacają i przemieniają. Trudno nudzić się w życiu mając pasję, większość z nas też lubi i ceni ludzi z pasją.

Wybrałam tylko kilka pytań i kilka wyników, te uważam za bardzo wartościowe. Jak mówiłam, wpis będzie bardziej kobiecy niż ogólny, więc poruszyłam tematykę „tych dni”. Podczas „tych dni” lepiej bez czekolady nie podchodzić – przynajmniej do mnie. Okres nie należy do tych najszczęśliwszych dni w miesiącu, wtedy chciałoby się wejść pod kołdrę i nie wychodzić do tego czasu dopóki sobie nie pójdzie. Niestety tak nie jest ;/ Trzeba sobie radzić, czasem ukrywać ból pod uśmiechem, czasem/często łagodzić ból środkiem przeciwbólowym. Najlepszym środkiem przeciwbólowym jest ukochany mężczyzna, który choć trochę stara się zrozumieć NAS w „te dni”. Dobrym lekarstwem jest przytulenie się – polecam – przynajmniej 2 godziny dziennie. Dziękuję Ci za to, że kochasz mnie jak jestem taka nieznośna

Szczęście jest na wyciągnięcie ręki, tylko musimy chcieć wyciągnąć rękę.

Tegoroczny Festiwal Pieśni Religijnej tak długo wyczekiwany odbył się 29 maja w koszalińskim Kinie Kryterium. Było wielu wykonawców więc od 9.30 do 16.30 trwały występy finałowe. Przesłuchania odbywały się Słupsku, Szczecinku, Świdwinie, Koszalinie czy Pile. Poziom uczestników był bardzo zróżnicowany. O godzinie 16.30 wystąpiła Viola Brzezińska z zespołem.

Nasz plan dnia przedstawiał się następująco: 5-6 pobudki, 7.15 – wyjazd, 8.35 dojazd do Kina Kryterium w Koszalinie, około 11.20 nasz występ, o godzinie 16.30 zakończyły się występy starszych wykonawców i niedługo potem na scenie pojawiła się Viola Brzezińska z Zespołem. Po koncercie nastąpiło odczytanie wyników, wręczenie nagród, wielka radość dla każdego kto dotrwał do finału a zarazem do godziny 18. (dla tych co wstali o 5 był to nie lada wyczyn).

W konkursie o Złoty Witraż walczyło aż 36 podmiotów wykonawczych a byli to soliści, duety, trio, zespoły wokalne, zespoły wokalno-instrumentalne, chóry w różnych kategoriach wiekowych.

Przygotowywaliśmy się kilka tygodni do tego występu, a nie było łatwo zebrać wszystkich na każdej próbie, więc chodziliśmy w kratkę.  Prostych utworów nie wybraliśmy, więc próby były prawie każdego dnia, trwały godzinę, czasem pół – generalna jednak była najdłuższą i najbardziej owocną. Nasze utwory były z repertuary Michaela W.Smitha „Otwórz me oczy o Panie” i TGD (Trzecia Godzina Dnia) „Niepojęta łaska” Oba te utwory były w aranżacji Krzysztofa Pawłockiego.  Jako nieliczni w grupie dziecięcej mieliśmy muzykę na żywo, nie było płyty która mogłaby się zaciąć lub przestać grać w połowie utworów.

Na gitarze klasycznej zagrał Krzyś (już wcześniej wspomniany) na bongosach – Jorge i Federico - zagrała Małgosia Muraszko nasza wspaniała gitarzystka

Aniołki prowadzimy od dwóch lat. Gdyby każde dziecko chodziło na każdą próbę, to mielibyśmy już spory 40 osobowy zespół. Na dzień dzisiejszy przychodzi około 15 osób. W konkursie wystąpiło tylko 8 Aniołków, były niestety ograniczenia co do ilości zespołu. Mimo, że nie zajęliśmy żadnego miejsca (dziękujemy akustykowi) to jesteśmy dumni z Naszych Aniołków, i jest to doskonałe podsumowanie dwuletniej pracy.

Do Koszalina przyjechaliśmy 25 – osobową grupą, gdyż razem z dziećmi jechali także  rodzice (całe szczęście) Aleksandra Hulecka (solistka) oraz Trio „Angeles” przygotowała Beata Kamińska – z Nią też dziewuszki przyjechały i otrzymały w grupie dzieci młodszych 2- gie miejsca Ola jako solistka i Angels jako zespół wokalny.

Współpraca:

Małgosia Muraszko

[View with PicLens]

]]> http://cassia.pl/festiwal-piesni-religijnej/feed/ 0